/همراه با کاروان کربلا/هفتم محرم؛ بستن آب به روی سپاه امام حسین(ع)


در روز هفتم محرم آب به روی سپاه امام حسین(ع) بسته شد و آرام آرام زمان به هرچه بیشتر نمایانگر شدن جلوه‌های ایثارگری در صحرای کربلا نزدیک می‌شد.

رخدادهای هفتم محرم‌الحرام سال ۶۱ هجری قمری در صحرای کربلا می‌آید:

۱- ملاقات امام حسین(ع) با ابن سعد

در شب هفتم امام حسین(ع) با عمر سعد ملعون ملاقات و گفت‌وگو کردند. “خولی بن یزید” اصبحی چون عداوت شدیدی با امام (ع) داشت ماجرا را به ابن زیاد گزارش داد و نامه‌ای برای عمر سعد نوشت و او را از این ملاقات‌ها بر حذر داشت و دستور منع آب را صادر کرد.

۲- منع آب از امام حسین(ع)

در این روز آب را بر اهل سپاه سید الشهدا (ع) بستند، چه این‌که نامه ابن زیاد بدین مضمون رسید که:

“نگذارید حتی یک قطره آب هم به آن‌ها برسد”بدین ترتیب “عمرو بن حجاج زبیدی” با تعداد بسیاری تیرانداز مامور منع آب فرات شدند، که به هیچ وجه آبی به خیمه‌گاه پسر پیامبر(ص) برده نشود.
*پس از آن که عمر بن سعد وارد کربلا گردید، پیکی به نزد امام حسین(ع) فرستاد و از آن حضرت پرسش کرد، که به چه منظوری به این دیار روی آورده است و امام حسین(ع) در پاسخش فرمود: آمدن من به این سرزمین به خاطر دعوت همشهری های شما بوده است، که با ارسال هزاران نامه، مرا به سوی خود خواندند. هم اینک اگر از ادامه حرکت من ناخرسندید، من اصراری بر آن ندارم و حاضرم برگردم.

عمر بن سعد، پس از دریافت پاسخ امام حسین(ع)، دلگرم و به ایجاد صلح و سازش امیدوار گردید.

از آن پس میان امام حسین(ع) و عمر بن سعد، پیام های دیگری نیز مبادله و موجب فروکش کردن حساسیت های ابتدایی و کاستن خصومت طرفین شد.

امّا عبیدالله بن زیاد، عامل یزید بن معاویه در کوفه، که بر جریان کربلا و نحوه رفتار عمر بن سعد با امام حسین(ع) إشراف و نظارت داشت، حاضر به مصالحه و پایان ماجرا بدون خون ریزی نبود و تلاش می کرد که این أمر را سخت تر و حادتر نماید.

بدین جهت، در هفتم محرم نامه ای برای عمر بن سعد نوشت و به وی دستور داد که بر امام حسین(ع) سخت گیرد و میان وی و آب فرات حایل گردد و نگذارد که آن حضرت و یارانش از رود فرات استفاده کنند، تا در فشار قرار گرفته و تسلیم گردند.

عمر بن سعد که به خاطر دلبستگی به حکومت “ری” ، حاضر به انجام هر کاری شده بود، فرمان عبیدالله را بی درنگ به اجرا در آورد و عمرو بن حجّاج زبیدی را با پانصد سواره نظام، موکل آب فرات نمود، تا از دسترسی یاران امام حسین(ع)، به شریعه فرات جلوگیری نماید.

سپاهیان عمر بن سعد از روز هفتم محرم، با شدت تمام از آب فرات مراقبت کرده و مانع دستیابی یاران امام حسین(ع) به آن شدند.

ولیکن علی رغم سخت گیری و تلاش پی گیر آنان، یاران امام حسین(ع) تا شب عاشورا از تاریکی شب استفاده کرده و خود را به رود فرات رسانیده و آب خیمه ها را تامین می کردند. حضرت عباس بن علی(ع)، که در دلیری، غیرت و وفاداری، ضرب المثل دوستان و دشمنان بود، در آب رسانی خیمه ها پیش گام و بسیار کوشا بود.(۱)
—————————————————-

نک: الارشاد (شیخ مفید)، ص ۴۳۴؛ بحار الانوار (علامه مجلسی)، ج ۴۴، ص ۳۱۵ و ص ۳۸۹؛ کشف الغمه (علی بن عیسی اربلی)، ج۲، ص ۲۲۶ و منتهی الآمال (شیخ عباس قمی)، ج۱، ص ۳۳۵

منبع:
– تقویم شیعه، عبدالحسین نیشابوری، انتشارات دلیل ما، ۱۳۸۷

برای عضویت در خبرنامه حقوقی و دریافت آخرین اطلاعات در اینباکس خود ایمیل تان را در بخش زیر وارد نمایید

پس از ثبت ایمیل می بایست به اینباکس خود مراجعه نموده و بر روی بخش مورد نظر در ایمیل ارسالی کلیک فرمایید تا ثبت نام شما تکمیل شود

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد