خراش بر چهره غنچه ها

کودکان بعنوان مظلوم‌ ترین وبی دفاع ‌ترین شهروندان، نه تنها جزء ذخایر ملی و سرمایه های اجتماعی هستند بلکه رشد و رفاه هرجامعه درگروسلامت وبهداشت روانی کودکان آن جامعه است. اما گاه معدودی ازهمین نوگل های باغ خانواده و اجتماع مورد بی مهری وخشونت برخی بزرگترها واقع شده ومورد آزار و ظلم آنها قرار می گیرند.

یک متخصص علوم رفتاری و آسیب شناسی اجتماعی در همین رابطه و درگفت و گو با “حمایت” گفت:متاسفانه از آنجا که بسیاری از خانواده‌ها از آثار منفی و عواقب شوم آزارهای کودکان بی خبرهستند درپاره ای از اوقات دست به اقداماتی می‌زنند که باعث به خطر افتادن سلامت جسم و روح و بحرانی شدن آینده اطفال می شود. کودکان درهرجامعه امانات ملی نزد خانواده‌ها هستند و پدرومادر، به صرف اینکه والدین کودک هستند حق ندارند روش‌های نادرست را درمورد آنها اعمال نمایند. کودکان آزاردیده معمولا به خاطر شرایط فرهنگی و اجتماعی، توانایی دفاع از خود و شکایت از بزرگترها را نداشته و تنها در بعضی موارد استثنایی ، آزارهای جسمی آن‌ها آشکار گشته و به روزنامه‌ها کشیده می‌شود.
مجید ابهری افزود: کودکان آزاردیده از نظر خانوادگی به گروه های زیرتقسیم می‌شود:
۱- دارای والدین معتاد و پرخاشگر: این کودکان که پدریا مادر یا هردو آن‌ها در چنگال دیو اعتیاد اسیرهستند اولین قربانی‌های این بیماری سیاه و شوم می شوند. بعضی از والدین برای تهیه پول مواد خود، کودکان بی گناه را به کاریا گدایی وادارمی‌کنند.
۲- کودکان تک والد : این کودکان به علت جدایی والدین یا فوت یکی از آن‌ها نزد پدریا مادر زندگی می‌کنند. فشارهای مادی و فکری باعث رفتارهای خشن پدر یا مادر شده و جواب آن درتنبیهات سخت بدنی نمایان می‌شود.۳- کودکان دارای ناپدری یا نامادری : این کودکان به علت فوت یا طلاق پدریا مادر با نامادری یا ناپدری زندگی می‌کنند و فرهنگ غلط حاکم براینگونه خانواده‌ها موجب زیان روحی یا جسمی فرزندان می شود.۴- کودکان خانواده های پرجمعیت و کم درآمد : اینگونه خانواده‌ها به علت پایین بودن سطح تحصیلات وکمبود مادی، غالبا دچار بدرفتاری و خشونت رفتاری هستند و کاستی‌های موجود را با تنبیه کودکان جبران می‌کنند.
وی ادامه داد : البته آزارهای وارده برکودکان از نگاه رفتارشناسی و آسیب شناسی اجتماعی نیز به گروه های زیرتقسیم می‌شود: الف) آزارهای جسمانی: اینگونه رفتارها با تنبیهات بدنی، کتک زدن، داغ کردن و مضروب نمودن کودک با وسایلی مثل کمربند، یا امثال آن همراه می باشد.
کودکی که تحت اینگونه آزارها قرار می‌گیرد دارای رشد بدنی ناقص بوده و از نظر روانی نیز دچار افت تحصیلی شده و دربسیاری اوقات در معرض معضلاتی چون فرار ازخانه، افسردگی و حتی خودکشی قرار می‌گیرند.
ب) آزارهای زبانی : بعضی از والدین درهنگام پرخاشگری و عصبانیت با بکاربردن الفاظ نادرست و کلمات دور از ادب ، اطفال را تحقیر کرده و یا با بکار بردن القاب زشت مثل کودن، تنبل، شکم گنده و امثال آنها به فرزندان شان توهین کرده و باعث
جریحه دارشدن روح و روان آنها می‌شوند. مقایسه کودکان با یکدیگر ویا تبعیض بین آن‌ها شکل‌های دیگر بدرفتاری می‌باشند.
ج ) بدرفتاری معنوی: اینگونه رفتارهای نادرست با کمبودعاطفه نسبت به کودکان، محروم کردن آن‌ها از تحصیل، کم توجهی یا بی توجهی به آن‌ها، عدم توجه به تفریح و رفاه فکری کودکان، توسط بعضی از والدین صورت می گیرد.
این متخصص علوم رفتاری و آسیب شناسی اجتماعی در ادامه این گفت وگو خاطرنشان کرد :با توجه به محورهای گفته شده از آنجا که حاکمیت و بویژه قوه قضاییه حامی و پشتیبان افراد مظلوم درجامعه می باشند درمورد کودکان آزاردیده نیز دفاع ازاین سرمایه های ملی وقراردادن آنها تحت پوشش حمایتی، سلب سرپرستی از والدین فاقد صلاحیت، نظارت بر رشد و تربیت کودکان دارای پدریا مادر زندانی ، مددکاری به کودکان آزاردیده جسمی و روحی ، روان کاوی ودرمان آنها، آموزش و اطلاع رسانی به والدین، تدوین قوانین بازدارنده و تشدید مجازات متجاوزین به حقوق کودکان، روش های پیشگیری و کنترل کودک آزاری باید در دستور کار مسئولین مربوطه قرار گیرد.
درادامه این گزارش به سراغ دبیرانجمن حمایت از سلامت وبهداشت روان جامعه رفته و درمورد
کودک آزاری از او پرسیدیم. ناصرقاسم زاد گفت : کودک آزاری، پدیده واکنشی فرد در پاسخ به محیط رشد بیمارگونه خود است.
وی افزود: معمولا کودکان آزار دیده در طبقات پایین جامعه هستند که ریشه بروز کودک آزاری عموما در فقر اقتصادی خانواده هاست. البته این مساله ممکن است در طبقات بالا هم باشد اما دربیشتر اوقات در سطوح پایین دیده می شود.
قاسم زاد ادامه داد : متاسفانه اینگونه کودکان درخانواده هایی متولد می شوند که از نظررشد روانی وعاطفی با مشکل روبرو هستند و به نیازهای آنها پاسخ داده نمی شود.
وی گفت : معمولا اینگونه کودکان به دو گروه تقسیم می شوند: ۱- کودکانی که مورد آزارهای جسمی قرار می گیرند: اینگونه کودکان معمولا با اختلالات جنسی مواجه هستند و همچنین دوره رشد جنسی آنها سریع انجام نمی گیرد و ممکن است شاهد دیدن صحنه های تجاوز شوند. ۲- کودکانی که آزار بدنی می بینند : که درباره آنها رشد بدنی بخوبی صورت نمی گیرد. معمولا اینگونه کودکان در
خانواده های نابسمان متولد می شوند که پدر یا مادر معتاد هستند و یا از هم طلاق گرفته اند . بدیهی است کم توجهی دراین کودکان بیشتراست.

راه حل
اگر موضوع کودک آزاری جنسی کودکان تا کنون کمتر مورد بحث قرار گرفته است نه بخاطر کم اهمیت یا بی اهمیت بودن موضوع است ، بلکه متاسفانه ضمانت اجرای موثروکافی برای مجازات و تنبیه مرتکبان وجود ندارد . عدم پرداخت به این معضل بزرگ فرهنگی و اجتماعی بدین خاطر است که از نظر سنّتی و فرهنگی این موضوع بصورت یک تابو بشمار می رود و تمایلی به صحبت در مورد آن وجود ندارد .
از دیگر سو جرم کودک آزاری و به ویژه کودک آزاری جنسی یک جرم نسبتاً پنهان است و حتی به مرتکبان و مجرمان این جرم نیز از آنجا که در میان جمعیت پنهان هستند ، جمعیت پنهان، گفته می شود . ضمنا از آنجا که آمار دقیقی در مورد این جرم بنا به دلایلی وجود ندارد لذا در خیلی از موارد این جرم پنهان باقی می ماند .
با عنایت به این توضیحات ضروری است که
رسانه های کشور نقش مهمی در این زمینه ایفا کنند. البته این بدان معنی نیست که فضا را بیشتر از آنچه واقعیت است تاریک وسیاه جلوه دهند که خود این امر نیز برای فرهنگ عمومی جامعه خطرناک است.بلکه باید با ریشه یابی دقیق وعلمی توسط کارشناسان واهل فن ، به رفع این معضل کمک کنند.مردم عزیز هم باید دقت کنند در صورت مواجهه با پدیده زشت کودک آزاری در اطرافیان خود ف بی توجهی نکرده وبه راحتی نگویند به ما ربطی ندارد. اگر خودشان نمی توانند مشکل را حل کنند حداقل به مقامات ذی صلاح اطلاع دهند.

بررسی معضل کودک آزاری در گفت وگو «حمایت» با کارشناسان _۱۰/۸/۱۳۹۰